Eos, godin van de dageraad, dochter van de Titaan Hyperion en Theia, zuster van de maangodin Selene en de zonnegod Helios.

Ze is een rozerode, safraangele en gouden gestalte die, Helios voorafgaande, dagelijks op haar gespan door het luchtruim trekt en de nacht verdrijft.

Eos is in de beeldende kunst van de nieuwe tijd aanwezig in het in de late renaissance en vooral in de barok talloze malen geschilderde motief van de ´triomf van Aurora´ als allegorie van de dageraad, in een decoratieschema dat betrekking heeft op de afwisseling van dag en nacht.

Eos/Aurora trekt dan met haar wagenspan door het luchtruim of vliegt met haar toorts voor Helios uit en verdrijft de duisternis.  

Dit beeld sprak mij aan voor mijn astrologiepraktijk, waar ik in de consulten wil trachten meer licht (en warmte) te  brengen en samen tot een dieper bewustzijn te komen, waardoor bepaalde thema´s in een ander daglicht worden gezien.